۱۳۸۹ واپسین نفس‌هاشو می‌کشه. لحظات خاصیه اما برای من زیاد خاص نیست. افکار نا آرام و خستگی رو پیشاپیش عیدی گرفتم و انگار جمعه‌ای زودگذر در پیشه و پس از اون شنبه و روز از نو و روزی از نو. احساسم اینه که سال ۹۰ خیلی خیلی بهتر از ۸۹ خواهد بود و به قشنگی‌ها امیدوارم.

می‌گن بگین «سال نو» نگین «عید»؛ چون عید عربیه. خوشبختانه کلاً آدمی نیستم که روی چیزی که به من ربطی نداره تعصب داشته باشم، نه به هخامنشیان و نه به زبان عربی؛ بنابراین «مفهوم» مهمه و نه طرز بیان. پس عید سال نوتون مبارک!

امیدوارم که همه‌مون آرامش رو در هر صورت داشته باشیم؛ چه تو این سال و چه تو سال‌های دیگه، چه با درد و بیماری و چه با غم و اندوه. آرامش با ارزش‌ترین موهبت الله هست و چه خوب که این هدیه به عنوان عیدی باشه. به عنوان عیدی تو روزهایی که عیده.

---

یه چیزی: هر روز که در آن معصیت ‏خدا نشود، روز عید است‏. امام علی (ع)