فکر می کردم تو همونی
که خدا داده نشونی
از سرِِ قصه‌ی تقدیر
می‌شه تا ابد بمونی

فکر می‌کردم دلِ سنگت
مثل ظاهرت لطیفه
نگو افکارِ پلیدت
خودِ شیطونو حریفه

پیش من بودی و هرگز
دلت اما یار نبودش
شعر آشنای عشقو
یه بارم واسم نخوندش

درد دل رو به تو گفتم
تا دل آرومی بگیره
رنجش از تلخیِ حرفات
جونمو ازم می‌گیره

دل و احساسو ربودی
غم و تنهایی سرودی
اون فرشته‌ای که گفتم
تو نبودی ، تو نبودی…

فکر می‌کردم تو نباشی
دیگه زندگی تمومه
ندونستم واسه این دل
یاد تو بودن حرومه

حالا که جایی نداری
توی قلب و توی یادم
انگاری تو رو به جای
این همه دلخوشی دادم

دیگه فکر نمی‌کنم من
به تو یا ادامه دادن
تا همیشه واسه این ماه
بی ستاره ها زیادن

علی بنیان عالم - مهرماه ۱۳۸۸