خورشيدكِ دلم، رفتی به پشتِ ابر
بی من چرا… چرا؟ بی تو خزونه صبر
 
بي تابشِ تو باز، تاريكه اين تنم
گفتی كه ماهِ تو، تنها خودِ منم
 
آيين تو غروب، تقديرِ من شبه
بالينِ سردِ من، درگيرِ يك تبه
 

صد بغضِ بی خبر، با يادِ تو اجين
رويای واقعي، بيداره بي يقين
 
شمعِ نگاهِ من، بارونِ اين بهار
بي انتها شده، شبهاي انتظار
 
نور ستاره ها، نشكفته روي تن
تا قلبشون نشه، هم سرنوشتِ من
 
يادِ طلوعِ تو، بي قد و قامته
اين رازِ احتياج، همرنگِ عادته
 
باید بدونِ تو، از شب گذر کنم
تا قلبِ آسمون، تنها سفر کنم

علي بنيان عالم - تیرماه ۱۳۸۸